แขวงเชียงขวาง

แขวงเชียงขวาง (ลาว: ຊຽງຂວາງ สะกด เซียงขวาง อ่าน เซียงขวง; อังกฤษ: Xiangkhoang) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ติดกับประเทศเวียดนาม ความสูงเฉลี่ยจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1,200 เมตร เมืองเอกเดิมคือเมืองคูน แต่ด้วยสภาพความเสียหายอย่างรุนแรงจากสงครามเวียดนาม จึงย้ายเมืองเอกมาเป็นเมืองโพนสวรรค์ในปัจจุบัน

ในสมัยโบราณ เมืองนี้รู้จักกันในชื่อว่าเมืองพวน ผู้ที่อยู่อาศัยอยู่ที่นั่น หรืออพยพไปอยู่ที่อื่นเรียกว่า ชาวไทพวน และบริเวณนี้ยังมีทุ่งไหหิน อีกด้วย

เจ้าแขวงเชียงขวาง ท่าน ศจ. ดร. สมาด มังหน่อเมก
ที่ตั้ง - ทิศเหนือ ติดกับแขวงหัวพัน
- ทิศตะวันออก ติดกับประเทศเวียดนาม
- ทิศตะวันตก ติดกับแขวงหลวงพระบาง
- ทิศใต้ ติดกับแขวงบริคำไชย
พิกัดภูมิศาสตร์ 19°25′0″N 103°30′0″E
เมืองเอก โพนสวรรค์
พื้นที่ 15,880 กม.2 (6,130 ตร.ไมล์)
ประชากร 229,521 คน (2005)
ความหนาแน่น 14คน/กม.2 (37คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา UTC+07
เศรษฐกิจ - สินค้าการเกษตรที่มีศักยภาพ: ข้าวโพด
- แร่ธาตุ: แร่เหล็ก ถ่านหิน ทองคำ ทองแดง
- มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เป็นแหล่งผลิตพลังงานไฟฟ้าขนาดกลาง และขนาดเล็กเพื่อรองรับการเจริญเติบโตทางด้านเศรษฐกิจในอนาคต
- ป่าไม้: มีศักยภาพสูงมาก เนื่องจากประกอบด้วยไม้ที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ เหมาะผลิตไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์จากไม้เพื่อส่งออก
การท่องเที่ยว - ทุ่งไหหิน (Plain of Jars) เป็นที่ตั้งของหินใหญ่รูปทรงไหนับพันใบ อายุระหว่าง 2,500 - 3,000 ปี ปรากฏเป็นกลุ่ม ๆ กระจัดกระจายไปทั่วที่ราบสูงเชียงขวาง
- เมืองคูน เป็นเมืองโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยศตวรรษที่ 14 แต่ถูกทำลายจากการ ทิ้งระเบิดในช่วงสงครามอินโดจีน ปัจจุบันยังปรากฏซากเขตเมืองเก่า รวมถึงวัด ขนาดใหญ่หลายวัด เช่น วัดเพียวัด (วัดพญาวัด) ที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้

การแบ่งเขตการปกครอง

แผนที่

รหัสเมือง

เมือง (ไทย)

เมือง (ลาว)

เมือง (อังกฤษ)

901 แปก ແປກ Pek
902 คำ ຄຳ Kham
903 หนองแฮด (หนองแรด) ໜອງແຮດ Nonghed
904 คูณ ຄູນ Khoune
905 หมอกใหม่ ໝອກໃໝ່ Mork-mai
906 ภูกูด ພູກູດ Phoukood
907 ผาชัย ຜາໄຊ Phaxay
908 ท่าโทม ທ່າໂທມ Thatom

แผนที่


ประวัติแขวงเชียงขวาง

ยุคสงครามเวียดนาม

ในปี พ.ศ. 2513 แขวงเชียงขวางเคยเป็นสมรภูมิรบอันดุเดือดนับครั้งไม่ถ้วน ในยุคสงครามเวียดนาม หรือสงครามอินโดจีน เนื่องจากเชียงขวางคือหนึ่งในจุดยุทธศาสตร์สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศลาว ด้วยชัยภูมิที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ราว 400 กิโลเมตร และหากเดินทางจากเมืองโพนสะหวันซึ่งเป็นเมืองเอกของเชียงขวางในปัจจุบัน ข้ามเทือกเขาอันสลับซับซ้อนบนทางหลวงหมายเลข 7 ไปสุดชายแดนทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ที่ด่านน้ำกลั่น จะกินระยะทางเพียง 130 กิโลเมตรเท่านั้น จึงไม่น่าแปลกที่ในช่วงสงครามอินโดจีน บริเวณนี้เคยใช้เป็นเส้นทางส่งกำลังบำรุงรวมทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ จากประเทศเวียดนามเหนือ สู่ขบวนการปะเทดลาว ที่เป็นพันธมิตรต่อกัน โดยถูกเรียกขานว่า "เส้นทางโฮจิมินห์"

ด้วยชัยภูมิดังกล่าว ขบวนการปะเทดลาวจึงได้จัดตั้งกองบัญชาการใหญ่ขึ้นที่นี่ เป็นเหตุให้ในช่วงเวลานั้น กองทัพอากาศสหรัฐฯได้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิด บี 52 เข้ามาทิ้งระเบิดปูพรมเพื่อทำลายล้างขบวนการปะเทดลาว ทำให้บ้านเมืองราษฎรหลายร้อยหลัง ตลอดจนวัดวาอารามถูกทำลายแทบทั้งหมด ส่งผลให้ราษฏรและทหารฝ่ายขบวนการปะเทดลาวต้องอพยพเข้าไปอยู่ตามถ้ำและหุบเขา ทั่วไปในแขวงเชียงขวางและพื้นที่ใกล้เคียง

ปัจจุบัน

ในปัจจุบัน สภาพของซากปรักหักพังจากพิษภัยของสงครามยังคงมีร่องรอยให้เห็นอยู่โดยทั่วไป ในเมืองคูน ซึ่งเป็นเมืองเอกเดิมของแขวงเชียงขวาง โดยซากปรักหักพังบางแห่ง ทางรัฐบาลลาวได้อนุรักษ์เอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้เห็นถึงความเลวร้ายของสงคราม ที่เกิดขึ้นเมื่อในอดีต ทั้งร่องรอยของหลุมระเบิดขนาดใหญ่ยังคงมีให้เห็นกันอยู่ทั่วไป ปัจจุบันหลุมระเบิดบางส่วนถูกดัดแปลงให้เป็นบ่อเลี้ยงปลาในนาข้าว ส่วนเศษซากของลูกระเบิดก็ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ อาทิ รั้วบ้าน เสาบ้าน รางข้าวหมู ที่นั่งเล่น เป็นต้น

แม้จะผ่านภาวะสงครามอันเลวร้ายมาไม่นานนัก แต่เมืองเชียงขวางในปัจจุบันก็เริ่มฟื้นตัวเรื่อยๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป และผสมผสานสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอดีตมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน พร้อมๆ กับการสร้างเมืองโพนสะหวัน ทดแทนเมืองคูนที่ถูกทำลายลงด้วยพิษสงคราม

สภาพแวดล้อม

ปัจจุบันสภาพแวดล้อมในแขวงเชียงขวางได้เกิดการเปลี่ยนแปลง สืบเนื่องมาจากการตัดไม้ทำลายป่า และการทำเหมืองแร่ ทำให้ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล และหน้าร้อนก็มีอากาศร้อนกว่าปกติ แม้ทางรัฐบาลจะพยายามแก้ไขปัญหา แต่ปัญหาดังกล่าวก็มิได้ลดน้อยลงไป

Copyright © 2015 ROYAL THAI EMBASSY, VIENTIANE, LAO PDR.